O señor das moscas (II)

"Para uns, a parábola representa unha ilustración das teses dos teólogos que sitúan a agresividade criminal entre os instintos básicos do home;para outros, polo contrario, constitúe unha requisitoria moral contra unha educación represiva que non fai se non preparar as brutais explosións de barbarie que monotonamente se producen cando as coercións institucionais das sociedades baseadas na dominancíón e violencia se relaxan"
Buffff!! A lectura avanza...
O libro, un clásico de William Golding, ten cada vez mellor pinta...

http://www.william-golding.co.uk/

Barcelona está máis cerca

O domingo 7 de marzo está cada vez máis cerca. Xa non queda case nada para intentar un reto difícil, moi difícil: rematar unha maratón. Máis de corenta quilómetros correndo polas rúas da cidade condal...sona ata ben e todo!!

Esta semana pasada, de domingo a domingo, foi como segue:

DOMINGO: Marcha das rosquillas, máis de tres horas en bici polos montes de Ponteareas, para adestrar o corazón...

MÉRCORES: 45 minutos de trote lobero...

VENRES: 25 minutos de trote e series. Eu fixen 6 de 1000, entre 4'20'' e un pouco menos de catro...bufff!!!

DOMINGO: 1h30' por Salvaterra, polo parque da Canuda e beiras do Tea...os outros tolos fóronse a 1h50' cun ritmo "disconforme"

E nada, a seguir toca, aínda que estas semanas preséntanse complexas para atopar sitio para correr: exames de inglés, entroido, viaxes, ...

Clube de lectura de Ponteareas

Entereime recentemente da existencia deste clube de lectura. Vendéronmo como autoxestionado. O propio clube pon as normas, decide o que se le e comenta o que considere na súa reunión mensual que ten hora de comezo, pero non hora de remate!

Estamos agora inmersos na lectura de Atuado na Braña, de Xabier Quiroga, un libriño de 600 páxinas...

Veremos o que dá de si...

O señor das moscas

Comezo unha nova lectura, recomendada (creo que moi boa recomendación!). Xa contarei, pero promete...un accidente de avión, unha illa, uns supervivintes (isto recórdame a algo...) Os supervivintes apenas superan os quince anos.,.,.,.,.unha profunda reflexión sobre como pode ser a especie humana...

1h38'16''

Pois ese foi o tempo empregado na Media Maratón de Viana do Castelo.

Día precioso para gozar cunha carreira, aínda que as pernas non vaian tanto como me gustaría, ou si? Pouco a pouco, porque se comparamos co ano pasado, baixei seis minutos, que non é que sexa moita progresión, pero algo é algo, tendo en conta que, unha, corro para divertirme e non levar un golpe, e segundo, tampouco lle dedico tanto tempo!!

O día foi, como dixen, ben bonito. Paseino ben, que é o importante, a pesar dos quilómetros, quedei no posto 700 e algo, de 1300 e algo que acabaron...

Diante de min, a moita distancia, os meus compañeiros Taninos. Todos espectaculares, a pesar das condicións nas que correu algún, que mellor tería sido quedar na cama!!!

Pero bueno, o obxectivo segue a ser o Maratón de Barcelona. O domingo en Viana foi unha boa proba dun adestramento longo, dos que teño que facer máis...

E logo tocou comer, totalmente antiecolóxico!!! Comida chea de envases, e a saber de que estaría feita e como!!!!

Despois paseo, moooi agradable por Viana, unha vila fermosísima, moi coidada e realmente fermosa!

Non queda outra que esperar un ano máis para repetir. Fantástica organización e fantástica proba!!

Media de Viana do Castelo, obxectivo a corto prazo

A longo prazo está Barcelona, pero a corto temos xa á vista Viana do Castelo, unha media maratón que xa fixen o ano pasado. Aquí a crónica do pasado ano

http://28anos.blogspot.com/2009/01/1h4407.html

Foi un bo día o do pasado ano, aínda que eu sigo dicindo que nunha carreira, de dez, unha media e que dicir dunha maratón, non se pode gozar!! Nin de lonxe!!

Este ano intentarei rematar cun tempo inferior, que nunca se sabe. O percorrido é comer quilómetros a unha estrada, cun sube e baixa, media volta e a chegar a meta, despois de pasar un treito empedrado cun par de costas que o pasado ano non levei moi ben.

Imos moitos, promete, a ver como está o tempo meteorolóxico...

Contarei!!

Obxectivo Maratón de Barcelona

Pois nesas andamos...correndo e correndo, comendo quilómetros, pero menos dos que seguramente sexan precisos.
O obxectivo é sinxelo, por dicir, algo, acabar unha maratón...correr 42 quilómetros seguidiños!
O propósito, para min, é ambicioso. Pero sexamos optimistas porque cando fun a Viana do Castelo, na miña primeira media maratón, tampouco correra antes unha distancia semellantes, nunca entrenara tantos quilómetros e acabei. Quilómetro a quilómetro, así, con obxectivos pequenos, case que paso a paso...
Xa contarei.

http://www.barcelonamarato.es/